κόκκινη γη
τα βάσανα και οι καημοί
η εκκλησιά του κόσμου
δάσκαλε πόνε μες σ’ αυτή
τα θαύματα του δρόμου
κόσκινο παίρνω και μετρώ
τους σπόρους του ανέμου
ετούτη η κόκκινη γη
σπαρμένη με ηλιοτρόπους
εκεί στο φως, στη χαραυγή
χαρές με τους ανθρώπους
το τίποτα αποκτήσαμε
ύλη βαριά και φόβους
for the angels
for the angels lost in the crowd
for the lost angels in the crowd
the smile of compassion
in the tears of the sky
the rain is giving out roses
the rain is sharing its roses
the soil moulding
the dignity of silence
next to the rocks of wrath
speak to me
and words will disappear
in the storms of patience (passion)
ο κόσμος των άλλων
ο κόσμος σου πεθαίνει
μέσα στον κόσμο του άλλου
ο κόσμος σας πεθαίνει
μέσα στον κόσμο των άλλων
ο κόσμος μας πεθαίνει
μέσα στους κόσμους των άλλων
ο κόσμος των άλλων πεθαίνει
μέσα στον δικό μας κόσμο
ο κόσμος του άλλου πεθαίνει
μέσα στον δικό σου κόσμο
ο κόσμος του άλλου πεθαίνει
μέσα στον δικό μου κόσμο
ο κόσμος του άλλου
ο δικός μου κόσμος
ο κόσμος των άλλων
ο δικός μας κόσμος
ατενίζοντας
ατενίζοντας την ειρήνη
ανάμεσα στα καλάμια
λυγίζοντας από τον άνεμο
οι προσευχές
ανάβουν και σβήνουν στον ουρανό
αντικρίζοντας τον πόλεμο
την κτηνωδία να μετρά
το βάθος της αξιοπρέπειας
σκοτάδι, καπνός και σκόνη
συντρίμια, κομμάτια σάρκας
πάνω στη γη
τα χορτάρια λυγίσαν
τα δέντρα μαραθήκαν
και οι ζωές μας με μιας
οι μικροί ανταγωνισμοί
οι μικροί ανταγωνισμοί
μας κάνουν πιο ισχυρούς
είπε ο μαλάκας
ο άνεμος τρύπωσε μέσα στη γη
ο ποντικός χάρηκε
με τις καινούριες διαδρομές
η συνέχεια ακολούθησε το τέλος
ανάπαυση
χωρίς ροή
τήξη
θάνατος στην κίνηση
η αίτηση της λησμονιάς
στον τεχνολογικό κόσμο
η σιωπή
η σιωπή προσπαθεί
να κρύψει τους εχθρούς της
αντιμέτωπη
με τα πτώματα των λέξεων
με την ελπίδα στα χείλη
κόκκινοι κήποι στην καρδιά
